İnsan vardığı zihinsel veya duygusal durumdan önce bir kabul (inanç) üzere hareket eder.

İnsanın deneyimlediği her bilişsel veya duygusal hâl, önsel kabuller ve inanç yapıları üzerinden şekillenir.

Zihinsel süreçlerin yönlendirici ilkesi olan bu “ön-kabul”, yalnızca bilinçli tercihlerden ibaret değildir; kültürel kodlar, dilsel çerçeveler ve bireysel hafıza da bu inşa sürecine katılır.

Dolayısıyla, düşünce ve duygunun saf, bağımsız bir oluşumdan ziyade, daha önce edinilmiş değerler ve inançlarla örülmüş bir süreklilik içinde belirdiği söylenebilir.

Bu bakış açısı, insan iradesini mutlak özerk bir fenomen olarak değil, tarihsel, toplumsal ve bilişsel koşulların eklemlenmiş ürünü olarak anlamayı gerektirir.